رستگاری در شاوشنکی دیگر

جالب‌ترین تجربه‌ی من در زندگیِ تحت سایه‌ی سانسور وقتی بود که نسخه‌ی کامل و با زیرنویس «رستگاری در شاوشنک» رو دیدم. نسخه‌ی دوبله و سانسور شده‌اش رو سالها پیش - شاید 15 سال قبلش- از تلویزیون دیده بودم. فیلم اونقد جذاب بود که بخشی ازش رو همیشه برای ادامه‌ی زندگی مشقّت بار در ذهنم داشتم، با این تصور که در نسخه‌ی سانسور شده، مغز مطلب و عصاره کماکان حفظ شده. شاید به همین دلیل و با وجودِ علاقه‌ی زیاد برای دیدن نسخه‌ی اصلی تلاشی نکردم.  این بود تا اینکه نسخه‌ی اصلی، خودش در یک بعدازظهر بی‌دغدغه‌ی تابستونی سراغم اومد. ملاقات با این نسخه خیلی تکون‌دهنده‌تر از تجربه‌ی پیشین بود، اونقد که برای من از اساس چیز دیگریه. اونجا به این یقین رسیدم که تضمینی وجود نداره -حتی با نیت خیرخواهانه- بشه از سانسور به نحوی استفاده کرد که از مُثله شدن اجتناب شده باشه و کلیت اثر باقی بمونه. برخی تصاویر، جزییّات و صحنه‌ها در واقع جزییات و شاخ و برگ نیستن، بلکه کلیت اثر به وجودشون وابسته‌س.

  
نویسنده : امین بداغی ; ساعت ٩:۱٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ مهر ،۱۳٩۳
تگ ها :