شادمانی از ناکامی ديگران-فسمت پنجم

ترس از دست دادن منبع نوازش؟

 

نوازش يكي از بنياديترين نيازهاي انساني است .در واقع براي زنده ماندن نوزاد بي پناه كه بشدت از مردن ميترسد مطلقا ضروري است.

ولي جاي تعجب است كه با رشد انسان هيچگاه وابستگي اش به اين نياز اساسي كم نمي شود.

من شخصا فكر ميكنم يك مرد 40 ساله سالم و موفق با شخصيت باثبات اگر نوازش نگردد زنده نخواهد ماند

البته اين مثال براي اهميت موضوع است وگرنه نشان دادن مصداق واقعي بسيار دشوار است شايد در يك رمان 5 جلدي بتوان كمي انرا توصيف كرد! پيچيدگي موضوع وقتي بيشتر ميشود كه بدانيم انسان همينطور كه بزرگ ميشود منابع متعدد وتركيبي وبسيار غريب براي نوازش مي يابد كه شايد عجيب ترين انها نوازش فرد توسط خودش باشد!

 

بحث ادامه دار ما(كه به علت نبود مشتري يا عدم مشاركت خوانندگان در بحث عنقريب دكانش تخته خواهد گرديد!)انجا به موضوع ذكر شده مربوط ميگردد كه اكثر ما انسانها (دامنه انرا به ايران محدود ميكنم تا بر اساس مشاهدات قابل استناد صحبت كرده باشم)وقتي احساس ميكنيم موفقيت ديگران باعث ميگردد بعضي از منابع نوازش ما كم يا قطع گردند به هراس مي افتيم و عكس العمل تدافعي يا تهاجمي نشان ميدهيم

البته تا اينجا تعريف موضوع شايد سر راست به نظر بيايد ولي وقتي مصداقهاي انرا بررسي ميكنيم با تعجب ميبينيم كه جزئ (مصداق )از كل(تعريف مفهوم) پيچيده تر است واين همان به اصطلاح فرو كاستن مفاهيم است وقتي كه سعي ميكنيم انرا در غالب تعاريف محدود/دسته بندي/قابل بيان/قابل فهم كنيم .

/ 6 نظر / 13 بازدید
ترانه

در واقع میشه گفت موفقیت باعث جلب توجه دیگران میشه. و "توجه" خودش مصداقی از نوازش است. ما میخواهیم نمره 20 بگیریم تا از نوازش بیشتری بهره مند بشیم. تو فکر میکنی راهی وجود داره که منشا نوازش از بیرون به درون انتقال پیدا کنه و آدم به نوازش دیگران، نمیگم بی نیاز ولی کمتر نیازمند باشه؟

در پاسخ به ترانه: من مطمئن نيستم وابستگی بيشتر به منبع نوازش درون کار درستی باشد.چون ان هم معايب نگران کننده ای دارد.

ترانه

میشه لطفا توضیح بدی؟ و مثال بزنی؟

امين

بطور مثال منابع دروني اكثرا غير واقعي وتوهمي وكنترل نشده هستند وافرادي كه به ان وابشتگي زيادي دارند اغلب از خود راضي وخودپسندوسنگدل وخطرناكند اما نكات مثبت بعضي از منابع نوازش دروني باعث تقويت صفات ممدح علو طبع وخودبسندگي وبزرگ منشي ميگردد درمقابل منابع نوازش بيروني بيشتر واقعي وكنترل پذير ومشروط هستند ولي ممكن است عامل رفتارهايي چون رقابت وحسادت وانتقامجويي بشوند كه در بحث اصلي من مطرح شده است . منابع نوازش بيروني هرچه بيشتر ما را به ارتباط و وابستگي به اجتماع وديگران سوق ميدهداما منابع نوازش دروني بيشتر مارا به استقلال وانزواوجدائي از اجتماع ميكشاند

ترانه

مرسی از توضیحت.

اسی

خوبه.تبريک.منتظر بقيه اش هستم.